Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός στην Αγιά Σοφιά
(Κωνσταντινούπολις)
ΙΕΡΗ ΚΑΤΗΧΗΣΗ
ΤΗΣ
ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
ΗΤΟΙ
ΤΗΣ ΜΙΑΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
Υπό του
ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΠΕΝΤΑΠΟΛΕΩΣ
Μεταγλώττιση στην Νεοελληνική
Υπό
Πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Δ. Δράγα, δφ, δθ, δθ.
Κεφάλαιον 10
ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΠΟΛΥΤΡΩΤΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΑ ΜΑΣ
Διδασκαλία περί του Απολυτρωτικού Έργου του Σωτήρα μας
1. Πόσες όψεις έχει το απολυτρωτικό έργο του Σωτήρα μας Χριστού το οποιο εκπλήρωσε με βάση το θεανθρώπινο (θεανδρικό) χαρακτήρα Του, δηλ. τον χαρακτήρα Του ως Μεσσία;
Το απολυτρωτικό έργο του Σωτήρα μας είναι τριπλό: α) είναι το έργο του υπέρτατου Προφήτη, β) το έργο του Μεγάλου Αρχιερέα και γ) το έργο του Μεγάλου Βασιλιά.
A. Περι του Προφητικου Αξιωματος του Σωτηρα μας
§1. Ο Σωτήρας μας Ιησούς Χριστός ως ο υπέρτατος Προφήτης
2. Τι έκανε ο Σωτήρας μας ως ο υπέρτατος προφήτης;
Ο Σωτήρας μας ως υπέρτατος Προφήτης, α) μας ανήγγειλε τις αιώνιες βουλές (αποφάσεις) του Θεού, μας δίδαξε την αληθινή πίστη, την αληθινή πνευματική λατρεία και τα έργα που μας σώζουν, β) τέλεσε θαυμάσια έργα με τεράστια σημασία και συνέπειες, και γ) μας προειδοποίησε για το τι θα συμβεί στο μέλλον, στην Εκκλησία Του και στα έθνη και στους χρόνους Του και στους μελλοντικούς χρόνους.
3. Γιατί λέγεται υπέρτατος Προφήτης ο Σωτήρας μας;
Ο Σωτήρας μας λέγεται υπέρτατος Προφήτης α) διότι είναι περισσότερο από προφήτης, εφόσον είναι θεάνθρωπος, ως Υιός του Θεού, και η διδασκαλία Του προερχόταν από την ακένωτη σοφία του Θεού που είναι μέσα Του. Ο ίδιος ο Σωτήρας έλεγε: «η διδαχή Μου δεν είναι δική Μου, αλλά του Πατέρα Μου που με απέστειλε» (Ιωάν. 7:16), ή «ο λόγος Μου τον οποίο ακούτε δεν είναι δικός Μου αλλά του Πατέρα Μου που με απέστειλε» (Α Ιωάννου 2:27), ή «Εγώ μιλάω γι αυτό που έχω ακούσει πλησίον του Πατέρα Μου» (Ιωάν. 8:38), ή «η αλήθεια για την οποία έχω μιλήσει σε σας είναι εκείνη που έχω ακούσει πλησίον του Πατέρα Μου» (Ιωάνν. 8:40), ή «Εγώ από το Θεό βγήκα και ήρθα εδώ» (Ιωάν. 8, 42).
4. Ποιές είναι οι αλήθειες που αποκαλύφθηκαν από το Χριστό;
Οι αλήθειες που αποκαλύφθηκαν από το Σωτήρα Χριστό είναι οι εξής: ότι ο Θεός είναι τρισυπόστατος, Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα, ομοούσιος και αχώριστος (Ματθ. 3:27), ότι Αυτός και ο Πατήρ είναι εν (Ιωάν. 10:30), ότι ο Πατήρ είναι εντός Αυτού και Αυτός εντός του Πατρός (Ιωάν. 14:10), ότι όστις είδε Αυτόν είδε τον Πατέρα (Ιωάν. 14:9), ότι Αυτός είναι η οδός και η αλήθεια και η ζωή (Ιωάν, 14:6), ότι ο λόγος Του είναι η απόλυτη αλήθεια (Ιωάν. 17:17), ότι υπήρχε πριν από τον Αβραάμ, δηλ. προ πάντων των αιώνων (Ιωάν. 8:58), ότι Αυτός είναι το φως του κόσμου (Ιωάν. 8:12), η θύρα της ζωής (Ιωάν. 10:7,9), η πηγή του αγιασμού (Α Κορ. 1:30), ο δότης των αγαθών (Εβρ. 9:12, 13:21), ότι το Πνεύμα το Άγιο χορηγεί τα πάντα (Ιωάν. 14:17), ότι το Πνεύμα εκπορεύεται αιώνια από τον Πατέρα και πέμπεται από τον Υιό (Ιωάν. 14:26, 15:26, 16:7), ότι αν κανείς δεν γεννηθεί άνωθεν δεν έχει ζωή αιώνια (Ιωάν. 3:3), ότι η ψυχή είναι αθάνατη (Ματθ. 10:28), ότι όποιος βαπτίζεται εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος λαμβάνει την αιώνια ζωή (Ιωάν. 3:5), ότι όποιος τρωει το Σώμα Του και πίνει το Αίμα Του έχει ζωή αιώνια (Ιωάν. 6:54), ότι Αυτός είναι η αρχή της σοφίας και της γνώσεως (Κολ. 2:3), ότι όσοι έρχονται προς Αυτόν μπορούν να πιουν (Ιωάν. 7:37), ότι μας ελευθέρωσε από τη δουλεία της αμαρτίας και την τυραννίδα του διαβόλου και μας κατέστησε υιούς και κληρονόμους της αιώνιας βασιλείας Του (Ιάκ. 2:5), ότι είμαστε όλοι αδέλφια (Ματθ. 23:8), και ότι μόνο ο δεσμός της αδελφικής αγάπης μας συνδέει πάντοτε με την απόλυτη αγάπη του Θεού, ο οποίος είναι Πατέρας όλων των ανθρώπων (Ιωάν. 13:34-35, 15:9-10, Κολ. 3:14), και πολλές άλλες αλήθειες τις οποίες βρίσκουμε στις άγιες Γραφές που περιέχουν τη θεία διδασκαλία Του και η οποία είναι η τελειότατη αποκάλυψη του Θεού και η πηγή κάθε αλήθειας.
§2. Περί των έργων του Σωτήρα μας Χριστού
5. Ποιά είναι τα έργα του Χριστού;
Τα έργα Του είναι η θεραπεία με μόνο το λόγο Του κάθε είδους ασθένειας και κάκωσης, η άφεση των αμαρτιών, η θεραπεία των ψυχών, η απέλαση των δαιμόνων, η υποταγή των στοιχείων της φύσης, η κατάργηση του κράτους του θανάτου και η ανάκληση στη ζωή των πεθαμένων.
§3. Περί των προρρήσεων του Σωτήρα μας Χριστού
6. Ποιες είναι οι προρρήσεις του Σωτήρα μας Χριστού;
Οι προρρήσεις του Σωτήρα μας Χριστού είναι οι εξής: α) Προείπε για την καταστροφή της Ιερουσαλήμ και την καταστροφή του Ναού, για το βδέλυγμα της ερήμωσης της Ιουδαίας, και για την θεία τιμωρία του λαού των Ιουδαίων, β) Για το θάνατό Του, την τριήμερη ταφή Του, την Ανάσταση και την Ανάληψή Του, την αποστολή του Αγίου Πνεύματος, την παντοτινή παρουσία Του ανάμεσα στους Μαθητές Του. Για το κήρυγμα του Ευαγγελίου σε όλα τα έθνη και την αποδοχή Του και για το διωγμό των κηρύκων του Ευαγγελίου, για την επικράτηση της αλήθειας και την ίδρυση της Εκκλησίας Του, ενάντια στην οποία ούτε οι πύλες του Άδη δεν μπορούν να υπερισχύσουν, και για τον τελικό θρίαμβό της. Όλες οι προρρήσεις αυτές εκπληρώθηκαν σύμφωνα με τα όσα προείπαν.
§4. Περί της διαφοράς του προφητικού λόγου του Σωτήρα μας Χριστού
και του προφητικού λόγου των προφητών
7. Κατά τι διέφερε ο προφητικός λόγος του Σωτήρα μας από εκείνον των προφητών;
α) Ο προφητικός λόγος του Σωτήρα μας διέφερε από τον προφητικό λόγο των προφητών κατά τούτο: ότι οι προφήτες έπαιρναν από το λόγο του Θεού , ο οποίος τους αποκάλυπτε το θείο Του θέλημα, ενώ ο Ιησούς ήταν Αυτός ο Λόγος του Θεού που έγινε άνθρωπος μέσα στον οποίο υπάρχει όλη η σοφία και η δύναμη του Θεού.
β) Ο λόγος των προφητών είχε σαν περιεχόμενο όχι το λόγο το δικό τους αλλά το λόγο του Θεού. Ο λόγος όμως του Ιησού είχε σαν περιεχόμενο το λόγο της δικής Του αλήθειας. Γι αυτό και οι προφήτες κήρυτταν πίστη στο λόγο του Θεού, και όχι στους εαυτούς τους, ενώ ο Ιησούς κήρυττε πίστη στον εαυτόν Του και στους λόγους Του.
γ) Οι προφήτες μίλησαν μια μονάχα φορά, ο Ιησούς όμως ο αιώνιος Προφήτης μιλάει συνεχώς στην Εκκλησία Του με τα όργανά Του τα οποία φωτίζει με το Πνεύμα Του και κηρύττει και αναπτύσσει τις θείες αλήθειες.
Β. Περι του Αρχιερατικου Αξιωματος του Σωτηρα μας
§1. Ο Σωτήρας μας Ιησούς Χριστός ως ο υπέρτατος Αρχιερέας
8. Τι έκαμε ο Σωτήρας μας ως ο Μέγας Αρχιερέας;
Σαν Μέγας Αρχιερέας μας ο Σωτήρας μας πρόσφερε τον εαυτόν Του ως άμωμη προσφορά στο Θεό και Πατέρα και εξιλαστήρια θυσία. Έγινε θύτης και θύμα και εξιλασμός και ικανοποίηση της θείας δικαιοσύνης που είχε προσβληθεί από την αμαρτία των ανθρώπων με την παράβαση του θείου νόμου. Πήρε επάνω Του σαν αναμάρτητος αντιπρόσωπος του ανθρώπινου γένους ενώπιον του Θεού και Πατέρα όλη την τιμωρία την οποία άξιζε να πάρει σαν αμαρτωλός, και έχυσε επάνω στο σταυρό το τίμιο αίμα Του επικυρώνοντας την Καινή Διαθήκη.
§2. Περί της διαφοράς της Αρχιεροσύνης του Σωτήρα μας Χριστού
και της Αρχιεροσύνης του Ααρών.
9. Σε τι διαφέρει η Αρχιεροσύνη του Χριστού από εκείνη του Ααρών;
Η Αρχιεροσύνη του Ιησού διέφερε από εκείνη του Ααρών τόσο όσο διαφέρει το σώμα από τη σκιά που σχηματίζεται από αυτό. Διότι η Αρχιεροσύνη του Ααρών ήταν τύπος και σκιά και επαγγελία της μέλλουσας Αρχιεροσύνης που θα ήταν αιώνια. Επίσης ο Ααρών και οι διάδοχοί του ήταν άνθρωποι που υπόκειντο σε ασθένεια και αμαρτία, γι αυτό και εισέρχονταν μόνο μια φορά το χρόνο στα Άγια των Αγίων για να προσφέρουν εξιλαστήρια θυσία για τις αμαρτίες του λαού και αυτό όχι ελεύθερα, αλλά αφού πρώτα πρόσφεραν εξιλαστήρια θυσία για τις δικές τους αμαρτίες. Η Αρχιεροσύνη όμως του Χριστού ήταν εκείνη που είχε από πριν προτυπωθεί και προαγγελθεί, η αιώνια και αληθινή Αρχιεροσύνη. Ο Χριστός ήταν, είναι και θα είναι ο αιώνιος Αρχιερέας των μελλόντων αγαθών, και το μέσον με το ποίο εκφράζεται είναι η μεγαλύτερη και τελειότερη σκηνή που δεν ήταν χειροποίητη, δηλ. όχι από αυτήν την κτίση. Επίσης, δεν ήταν το μέσον αυτό το αίμα τράγων και μόσχων, αλλά το ίδιο το αίμα Του με το οποίο εισήλθε για μια και μόνο φορά Στα Άγια των Αγίων επιτυγχάνοντας αιώνια λύτρωση» (Εβρ. 9:12). Δεν ήταν άνθρωπος περιβεβλημένος με ασθένεια, αλλά θεάνθρωπος και Υιός Θεού, απαύγασμα της δόξας Του και χαρακτήρας της υπόστασής Του, με αιώνια ύπαρξη, γεννημένος προ πάντων των αιώνων και παραμένοντας αιώνιος Αρχιερέας που προσφέρει συνεχώς και αιώνια το εαυτόν Του σαν θυσία υπέρ της ζωής και σωτηρίας του κόσμου με τους ιερούς λειτουργούς Του, τους οποίους εγκατάστησε στην Εκκλησία Του, διότι στη μυστική θυσία η οποία επιτελείται, Αυτός είναι ο «προσφέρων και προσφερόμενος, ο προσδεχόμενος και διαδιδόμενος».
Γ. Περι του Βασιλικου Αξιωματος του Σωτηρα μας
§1. Ο Σωτήρας μας Ιησούς Χριστός ως ο υπέρτατος Βασιλιάς
10. Τι έκαμε ο Σωτήρας μας ως ο μέγας και αιώνιος Βασιλιάς;
Ο Σωτήρας μας σαν Βασιλιάς ίδρυσε επάνω στη Γη την Βασιλεία των Ουρανών αμέσως μετά την Ανάληψή Του, διότι εκάθησε στα δεξιά του Θεού Πατέρα και έλαβε από τον άναρχο Πατέρα Του την εξουσία στον Ουρανό και στη Γη. Η Βασιλεία Του στη Γη είναι η Εκκλησία Του, την οποία ίδρυσε και θεμελίωσε κατά την ημέρα της Πεντηκοστής καταπέμποντας το Πανάγιό Πνεύμα Του στους άγιους Μαθητές Του και Αποστόλους Του. Ο Ιησούς σαν Βασιλιάς έχει ιδρύσει αιώνια Βασιλεία και προνοεί για αυτήν, έχει καθορίσει τους όρους της, έχει σφραγίσει όραση και προφητεία, και έχει επίσης θέσει τέρμα σε θυσία και προσφορά (Δανιήλ 9). Ο ίδιος διοικεί, κυβερνάει και διευθύνει την Εκκλησία Του πάντοτε με τα ιερά όργανά Του, τους λειτουργούς της, και μεταδίδει αδιάλειπτα και πλουσιοπάροχα τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος για να την ενίσχυση, ανάπτυξη και εξάπλωσή της. Ο Σωτήρας μας σαν Βασιλιάς αγιάζει, παρηγορεί, διαφυλάττει, ανορθώνει και δοξάζει το λαό Του (Ιωάν. 15:26, Πράξ. 2:33-36). Σαν Βασιλιάς διατηρεί στην Βασιλεία Του την τάξη χορηγώντας στην Εκκλησία Του λειτουργούς. Σαν Βασιλιάς ο Ιησούς έδωσε νόμους στο λαό Του. Σαν Βασιλιάς προσκάλεσε τα έθνη και τους λαούς να πιστέψουν σ’ Αυτόν. Σαν Βασιλιάς ζήτησε υποταγή στις εντολές Του. Σαν Βασιλιάς ζήτησε επίσης τη θυσία και αυτής της ζωής των οπαδών Του για χάρη Του και για χάρη της Βασιλείας Του. Σαν Βασιλιάς πολεμάει ενάντια στην κακία και χορηγεί την ειρήνη στην αρετή. Ο Ιησούς σαν αιώνιος Βασιλιάς βασιλεύει στις καρδιές των πιστών.
Για τη Βασιλεία του Θεού ο Ευαγγελιστής Λουκάς αναφέρει τα εξής: «Και είπε ο άγγελος προς Αυτήν: Μη φοβού Μαριάμ, Βρήκες χάρη από το Θεό. Ιδού θα συλλάβεις στη γαστέρα Σου και θα γεννήσεις Υιό, και θα καλέσεις το Όνομά Του Ιησού. Αυτός θα είναι Μέγας και θα ονομασθεί Υιός του Υψίστου. Ο Κύριος ο Θεός θα δώσει σ’ Αυτόν το Θρόνο του Δαβίδ του Πατέρα Του και θα βασιλεύσει επάνω στον οίκο Ιακώβ στους αιώνες και η Βασιλεία Του δεν θα έχει τέλος» (Λουκ. 1:30-33). Και ο Ματθαίος που διηγείται την προσκύνηση των Μάγων λεει: «Που είναι ο γεννηθείς Βασιλιάς των Ιουδαίων» (Ματθ. 2:2); Και ο Ιωάννης αναφέρει την ιστορία, ότι τοποθετήθηκε ένας τίτλος επάνω στο Σταυρό στον οποίο αναφερόταν ο Ιησούς ως «Βασιλιάς των Ιουδαίων» (Ιωάν. 19:9).
Ο Ιησούς ήταν Βασιλιάς και πριν από την Ανάληψή Του, διότι σαν Υιός του επουράνιου Βασιλιά είχε τη Βασιλεία Του στον Ουρανό. Αυτό το βεβαίωσε ο ίδιος ο Χριστός όταν τον ρώτησε ο Πιλάτος αν ήταν Βασιλιάς των Ιουδαίων. Ομολόγησε τότε ότι η Βασιλεία Του δεν είναι «εκ του κόσμου τούτου» (Ιωάν. 14:36).
Η έννοια της Βασιλείας του Χριστού
§1. Με ποια έννοια βασιλεύει ο Χριστός;
Ο Ιησούς Χριστός Βασιλεύει με τις εξής έννοιες:
1) Βασιλεύει σαν Βασιλιάς πνευματικός (Ματθ. 20:28),
2) Ο Θρόνος Του είναι στα δεξιά του Θεού (Πράξ. 2:33),
3) Το σκήπτρο Του είναι πνευματικό (Ης. 53:1, Ψαλμ. 110:2),
4) Οι πολίτες της Βασιλείας Του είναι πνευματικοί άνθρωποι (Φιλ. 3:20, Εφ. 2:19),
5) Η διοίκηση είναι πνευματική (Ζαχ. 4:6-7),
6) Οι νόμοι είναι πνευματικοί (Ιωάν. 4:24),
7) Οι ευλογίες και οι ποινές είναι πνευματικές (Α Κορ. 5:4-11, Β Κορ. 10:4, Εφ. 1:3-8, Τιμ. 4:12 και Τιτ. 2:15),
Ο Θρόνος του Ιησού στις Άγιες Γραφές παριστάνεται κάτω από τρεις διαφορετικές απόψεις που ανταποκρίνονται στις διάφορες σχέσεις τις οποίες έχει προς το λαό Του και προς τον κόσμο. Είναι, δηλαδή, Θρόνος χάριτος (Εβρ. 1:16), Θρόνος κρίσεως (Αποκ. 20:11-15) και Θρόνος δόξης (Αποκ. 4:2-5 και 5:6).
Ο άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως
Ο θαυματουργός
(1846‑1920)
Our Lord Jesus Christ at Agia Sofia
(Constantinople)
S A C R E D C A T E C H I S M
O F T H E
EASTERN ORTHODOX CHURCH
I.E., OF THE ONE HOLY CATHOLIC AND APOSTOLIC CHURCH
By
ST. NEKTARIOS OF PENTAPOLIS
Translated from the Greek original by
Protopresbyter George Dion. Dragas PhD, DD, DTh.
CHAPTER X
ON THE REDEMPTIVE WORK OF THE SAVIOR
The doctrine concerning the redemptive work of the Savior
1. How many are the aspects to the redemptive work of Christ the Savior, which He carried out in His divine-human (theandric) character, i.e. in His character as the Messiah?
The redemptive work of the Savior is threefold: it is a) the work of the supreme prophet, b) the work of the Great High Priest and c) the work of the Great King.
A. Concerning the prophetic office of the Savior
§1. Our Savior Jesus Christ as the supreme Prophet
2. What did the Savior do as the supreme Prophet?
The Savior as supreme Prophet a) declared to us the eternal decisions of God, and He taught us the true faith, the true worship in spirit and the saving works; b) He carried out amazing and far-reaching works; and c) He foretold what would happen in the future, in His own Church and among the nations at that time and in the time to come.
3. Why is it that the Savior is called supreme Prophet?
The Savior is called supreme Prophet, a) because He is more than a prophet, inasmuch as He is God-man, as Son of God and His teaching sprang out of the inexhaustible wisdom of God which is in Him. The Savior himself said, “my teaching is not mine but of the Father who sent me” (John 7:16); or “the word, which you hear, is not mine but of the Father who sent me” (I John 2:27); or “I declare what I have seen beside my Father” (John 8:38), or “the truth which I have declared to you is that which I heard beside my Father” (John 8:40); or “For I came out of God and have arrived here” (John 8:42)
4. What are the truths which Christ revealed?
The truths which Christ revealed are: that God is tri-personal (trisypostatos), “Father Son and Holy Spirit, one in being (homoousios) and inseparable” (Matth. 3:27); that “He and the Father are one” (John 10:30); that “the Father is in Him and He is in the Father” (John 14:10); that “he who has seen Him, has seen the Father” (John 14:9); that “He is the way, the truth and the life” (John 14:6); that “His word is the absolute truth” (John 17:17); and that “He was before Abraham,” i.e. before all ages (John 8:58); that “He is the light of the world” (John 8:12), “the door of life” (John 10:7,9), “the source of sanctification” (I Cor 1:30), “the giver of the goods” (Heb. 9:11, 13:21); that the Holy Spirit grants all things (John 14:17); that the Spirit eternally proceeds from the Father and is sent by the Son (14:26, 15:26, 16:7), that if one is not born from above does not have eternal life (John 3:3); that “the soul is immortal” (Matth. 10:28); that “he receives eternal life whoever is baptized in the name of the Father and the Son and the Holy Spirit” (John 3:5); that “he who eats His flesh and drinks His blood has eternal life” (John 6:54); that “He is the beginning of wisdom and understanding (Col. 2:3), and that those who thirst should come to Him and drink” (John 7:37); that “He delivered us from the slavery of sin and the tyranny of the devil and made us sons and heirs of the heavenly kingdom” (James 2:5); that “we are all brothers” (Matth. 23:8), and that only the bond of brotherly love ever binds us with the absolute love of God, who is the Father of all human beings (John 13:34-35, 15:9-10, Col. 3:14, etc.); as well as many more truths, which we find in the sacred Scriptures which contain His divine teaching, which is the most perfect revelation of God and the source of every truth.
§2. Concerning the works of Christ the Savior
5. What are the works of Christ?
The works of Christ comprise the healing, through His word alone, of every sickness and every malady, the remission of sins, the cure of the souls, the expulsion of the demons, the subjugation of the elemental forces, the abolition of the dominion of death and the recalling to the life of those who had died.
§3.On the predictions of Christ the Savior
6. What are the predictions of the Savior Jesus Christ?
The predictions of the Savior Jesus Christ are the following: a) He predicted the destruction of Jerusalem and the destruction of the temple, the abomination of desolation of Judea, the divine punishment of the Jewish people; b) He predicted His death, His three-day burial, His resurrection, His ascension, the sending of the Holy Spirit and His eternal presence in the midst of His disciples; c) He also predicted the preaching of the Gospel to all nations and its being accepted, the persecution of the preachers of the Gospel, the sustained victory of the truth and the establishment of His Church against which no gates of Hell will prevail, and the Church’s final triumph. All these predictions have come to pass in accordance with the way they were predicted.
§4. Concerning the difference between the prophetic word of the Savior
and the prophetic word of the prophets?
7. What is the difference between the prophetic word of the Savior and that of the prophets?
a) The prophetic word of the Savior differed from the prophetic word of the prophets in this respect: that the prophets received from the very Word of God himself, who revealed to them His divine will, whereas Jesus was Himself the Inhominated Word of God, in whom there is the whole wisdom and power of God.
b) The word of the prophets had as its content not their own word but the word of God, whereas the word of Jesus had as its content the word of His own truth; and this is why the prophets preached faith in the word of God, not in them, whereas Jesus preached faith in Him and in His words.
c) The prophets spoke once, but Jesus, being eternal Prophet, speaks everlastingly in His Church through His own agencies, whom He enlightens with His Spirit and so Hew preaches and expounds the divine truths.
B. Concerning the High-priestly office of Christ the Savior
§1. Our Savior Jesus Christ as the supreme High-priest
8. What did the Savior do as the Great High-priest?
As the Great High-priest the Savior offered Himself as a spotless sacrifice to God the Father, an expiatory sacrifice, becoming the One who sacrifices (thytes) and the One who is sacrificed (thyma); and so He expiated and satisfied the divine justice which had been violated by the sin of human beings through the transgression of the divine law. He took upon Himself as sinless representative of the human race before God the Father all the punishment, which sinful humanity deserved, and shed on the cross His precious and saving blood, ratifying the New Covenant, which He constituted toward the Father and through which everyone who believes in Him is saved by confessing His expiatory death upon the Cross.
This sacrifice is the purifying bath of humanity, which has cleansed and wiped away the stain of sin of the human race and sanctifies those who believe in Him and are baptized in the name of the Holy Trinity who ratified the New Covenant (Hebr. 9:44).
9. How does the High-priesthood of Christ differ the Savior differ from the High-priesthood of Aaron?
Christ’s High-priesthood differed from that of Aaron as much as the body from the shadow that is produced from it; because Aaron’s High-priesthood was a type and a shadow, as well as a promise, of an everlasting High-priesthood that was to come; in addition Aaron and his successors were human beings subject to sickness and sin, and this why they entered into the Holy of Holies only once a year in order to offer a sacrifice of expiation for the sins of the people. Indeed, they did not do so freely, but after offering an expiatory sacrifice for their own sins. Jesus’ High-priesthood, however, was that specified and announced beforehand, the everlasting and true High-priesthood. Indeed, Jesus was, and is and will be the everlasting High-priest, “who appeared to us as a High-priest of future goods through a greater and more perfect tabernacle, not a handmade one, i.e., not from this creation, nor through the blood of goats and calves, but through His own blood, but by entering once for all into the Holies and securing an eternal redemption” (Hebr. 9:12). All this took place because He was not a man encompassed by weakness, but a God-man, Son of God, radiance of God’s glory and character of his personal existence (hypostasis); He was everlastingly existing, having being born before all ages, and remaining an everlasting High-priest. He offers Himself everlastingly as a sacrifice for the life and salvation of the world through His sacred liturgists, whom He appointed in His own Church, inasmuch as in the mystical sacrifice which is carried our He is the One who offers and is offered, who receives and is distributed.
C. Concerning the Royal office of Christ the Savior
§1. Our Savior Jesus Christ as the supreme King
10. What did the Savior do as Great and Everlasting King?
The Savior established the Kingdom of Heaven on earth immediately after His Ascension, when He sat at the right of God and Father and received from His Father who has no beginning all authority in Heaven and on earth. His Kingdom on the earth is His Church, which He instituted and established on the day of Holy Pentecost, sending His all-holy Spirit on His holy Disciples and Apostles. Jesus as King institutes an eternal kingdom, provides for His own kingdom, sets up treaties, seals vision and prophesy, and puts an end to sacrifice and offering (Dan. 9); He administers, governs, directs His kingdom everlastingly through its sacred liturgists, and unceasingly and richly distributes the charismas of the Holy Spirit toward its strengthening, growth and expansion. The Savior as King sanctifies consoles, protects, upholds and glorifies His people (John 15:26, Acts 2:33-36); also as King, He maintains order in His Kingdom granting liturgists in the Church. Jesus as King gave laws to His people; as King He invited the nations and the peoples to believe in Him; as King He asked for obedience to His laws; as King He asked even for the sacrifice of the lives of His followers for the sake of Him and His kingdom,; as King He wedges war against evil vice and grants peace to virtue. Jesus as everlasting King reigns in the hearts of the believers.
In regard to the kingdom of Jesus Christ, Luke the Evangelist relates the following: “And the Lord said to Her; fear not Mariam; for you have found favor before God; and behold You shall conceive and bear a son, and You will call his name Jesus. He will be called great, and Son of the Most High; and the Lord God will give Him the throne of David, His father and He will reign over the house of Israel in the ages, and of His kingdom there will be no end” (Luke 1:30-33). Matthew too, relating the veneration of the Magi says: “Where is the newly born King of the Jews?” (Matth. 2:2). John too narrates the story, that a title was placed on the cross, in which Jesus was inscribed as “King of the Jews” (John 19:9).
Jesus was King even before His Ascension, because as Son of God the heavenly King had His Kingdom in heaven. This was confirmed by Christ Himself when He was asked by Pilate: Are you the King of the Jews? He confessed that His “kingdom is not from this world” (John 14:36).
§2.The sense in which Christ reigns
11. In what sense does Christ reign?
Christ reigns in the following senses:
1) Jesus Christ is a spiritual King (Matth. 20:28, John 18:36).
2) His throne is at the right of God (Acts 2:33);
3) His scepter is spiritual (Is. 43:1, Ps. 110:2);
4) The citizens of His kingdom are spiritual human beings (Phil. 3:20, Eph. 2:19);
5) The administration is spiritual (Zachariah 4:6-7);
6) The laws are spiritual (John 4:24);
7) The blessings and the punishments are spiritual (I Cor. 5:4-11, II Cor. 10:4, Eph. 1:3-8, Tim. 4:12 and Tit. 2:15);
The throne of Jesus in the Holy Scriptures is presented from three different perspectives corresponding to the various relations, which He has towards His people and the world; i.e. it is the throne of grace (Heb. 1:16), the throne of judgment (Rev. 20:11-15 and the throne of glory (Rev. 4:2-5 and 5:6).